اعوجاج ورق لوله با یک اقدام واحد برطرف نمی‌شود. این امر با تأثیر بر متغیرهایی که آن را تولید می‌کنند کنترل می‌شود: حجم فلز رسوب‌گذاری شده، ورودی حرارت، هندسه اتصال، توالی نصب و محدودیت. نه اقدام زیر به ترتیبی که در تولید اعمال می‌شوند آورده شده‌اند: ابتدا طراحی اتصال و کنترل رسوب‌گذاری، سپس نصب، توالی جوشکاری، محدودیت و خنک‌کاری.
نه اقدام فقط زمانی کار می‌کنند که در رویه نوشته شده و در ایستگاه تأیید شوند: تعداد پاس، زاویه پخ، محدوده جریان، توالی بخش، توالی انتهای لوله، روش‌های محدودیت و خنک‌کاری. کنترل اعوجاج یک مرحله اضافه شده در پایان نیست؛ بلکه نتیجه تجمعی تصمیمات در جزئیات اتصال، نصب و مراحل توالی است.
اعوجاج زاویه‌ای با افزایش تعداد پاس‌ها افزایش می‌یابد زیرا هر پاس فلز رسوب‌گذاری کرده و انقباض اضافه می‌کند. پاس‌ها را به حداقل واجد شرایط برسانید و در جایی که طراحی و استحکام اجازه می‌دهد، اندازه ساق فیلت را کاهش دهید.
زاویه پخ کوچکتر، فلز رسوب‌گذاری شده و انقباض عرضی را هم در ریشه و هم در سطح کاهش می‌دهد. حد آن ذوب، دسترسی و بازرسی است: فقط در جزئیات اتصال واجد شرایط آن را کاهش دهید.
از مرکز ورق لوله شروع کرده و بیش از یک سوم انتهای لوله را قبل از رفتن به ورق لوله مقابل تکمیل کنید. در نیمه یک ورق لوله، به انتهای دیگر بروید، سپس برای اتمام بازگردید.
در مواردی که فولاد حساس به سختی است و رویه اجازه می‌دهد، خنک‌کاری اجباری کنترل شده منطقه داغ و انقباض ناهموار را محدود می‌کند. این باید در رویه مشخص شود و نباید متالورژی اتصال را به خطر بیندازد.
