Naczynie reaktora siarkowodoru Nace MR0175/ISO 15156. Sekcja VIII, Dywizja 1 lub 2 API 650/620

Reaktor siarkowodorowy Nace MR0175/ISO 15156 Sekcja VIII, Dywizja 1 lub 2 API 650/620

Reaktor siarczanowodorowy (H2S)jest specjalistycznym zbiornikiem przeznaczonym do przetwarzania, usuwania lub konwersji H2S-a, toksycznego, korozyjnego i łatwopalnego gazu powszechnie występującego w gazie ziemnym, strumieniach rafinerii, biogazie i procesach chemicznych.Reaktory te są kluczowe w procesie słodzenia gazu., odzyskiwania siarki (proces Klaus) i oczyszczania ścieków.

Poniżej przedstawiono szczegółowy podział składu i kluczowych komponentów reaktora H2S:

Główny wybór materiału konstrukcyjnego dla powłok i głowic:

Stal nierdzewna (316L, 2205 duplex)

Stopy niklu (Inconel 625, Hastelloy C-276), do zastosowań wysokiej temperatury/ciśnienia.

Stal węglowa z wewnętrzną podszewką (np. epoksydowa podszewka wzmocniona szkłem (GRE), gumowa podszewka) dla rozwiązań opłacalnych.

Standardy zgodności:

NACE MR0175/ISO 15156 (dla usługi H2S).

Cechy projektowe

Orientacja cylindryczna, pionowa/horyzontalna.

Notyfikacja ciśnienia: zazwyczaj 5 ‰ 100 bar, w zależności od procesu (np. reaktory Claus działają na ~ 1 ‰ 5 bar).

Zakres temperatury: 50~600°C (reaktory Clausa działają w temperaturze ~200~350°C).

Rodzaje reaktorów H2S i ich zastosowania

Standardy dotyczące materiałów i korozji specyficznych dla H2S

Ponieważ H2S powoduje krakowanie pod wpływem siarki siarkowej (SSC) i krakowanie wywołane wodorem (HIC), normy te dyktują wybór materiału:

NACE MR0175 / ISO 15156

Określa dopuszczalne materiały do używania w stanie kwaśnym (środowiska zawierające H2S).

Wymaga:

Granice twardości (np. ≤ 22 HRC dla stali węglowej).

Kontrola zawartości siarki w stali. --- NACE TM0284 (HIC Testing)

Ocenia odporność na powstawanie pęcherzyków wodorowych w stali. --- NACE TM0177 (Test SSC)

Badanie materiałów pod obciążeniem rozciągającym w środowiskach H2S.